Telefondan Önce, Telefondan Sonra

Özlem Ketenci
0 Yorum

Sonra birdenbire hiç beklemediğin anda bir telefon gelir.. Mesela bana öyle oldu… Ohhh miss! Çocukları doğurmuşum, büyütmüşüm, evliliği yerine oturtmuşum, bu uğurda tam 30 yılımı vermişim, asayiş berkemal şimdi karı-koca gezme zamanı derkennn o telefon bana da geliverdi…

Mustafa ile sinemadayız. Salak aptal bir film, adını bile unuttum. Amerika’daki kızım aradıkça telefonun ışığı çantamdan yanıp sönüyor. Mesaj yazıyorum “ Ne oldu sinemadayız açamıyorum “ diye, “ Eve gidince beni arayın yok bir şey ama özledim konuşalım “ diye cevap geliyor.. Bu süreç faal olarak film bitene kadar devam ediyor.. İçimden panikliyorum ” kavga mı ettiler acaba, bu kız ben gezerken bana eve git demez” diye düşünürken film nihayet bitiyor.

Eve döndüğümüzde hemen telefona sarılıyorum. Yaşasın görüntülü konuşma! Gurbet ve uzaklık acısını asgariye indiren muhteşem buluş! Eskiden özlemekten içimiz ağlardı, şimdi baya bir azaldı özlem sancısı şükür??
– Ne oldu kızım? Yoksa kavga mı ettiniz!? Sen pazar günü beni bu kadar ısrarlı aramazdın?
Ekrandaki yüzü değişik. Bakışları mahzun ama sevinçli ve şaşkın… Panikliyorum hafiften…
Kısa bir bakışmalı, şüpheli gülüşmeler oluyor aramızda. O Amerika’da kocasıyla, ben Türkiye’de kocamla, iki telefonun iki başka dünyalara açılan ekranında, nedense gülüşüyoruz… İnsanlar önemli bir şeyi söyleyemedikleri zaman tuhaf bir gülme gelir ya hah işte ondan?
Sonra ekranda birşey görüyorum, yani kızım ekrana bir şey tutuyor biz görelim diye. Derece gibi birşey. Dijital göstergesinde “ Yes “ yazıyor. Anladım yes olmasına yes de, neyin yesi bu, neye yes??
– Ateşin mi var yoksa?!
– Hayır annecim iyi bak….
Bir dakika! Bu derece değil! Gözleri kısıp ekrana iyice yanaşıp tekrar inceliyorum aleti. Kafamdan kaynar sular iniyor, içinde küçük periler yıkanıyor neşeli ve yaramaz yüzlerce peri? Evet bu bir hamilelik testi ve göstergede “ Yes “ yazıyor!.. Gerisini tam hatırlamıyorum. İlk düşündüğüm şeyi çok iyi hatırlıyorum ama; o bebeği alıp kaçmalıyım bunlar ona bakamazlar!!?
Sonra hayatım ikiye ayrıldı. Yes’den önce ve Yes’den sonra olarak. Beni bir gün içinde yaşlandırdılar, anneanne adayı yaptılar.

Çocuklar resimlerde kalmak içindir,
İleri bittiğinde geriye sarmak içindir,
Çocukları büyüttüm biraz gezeyim bari dediğinde
Kucağına yeni bir nefes, bir torun koymak içindir 🙂

Üstelik Amerika’da doğum yapacak bizim kız.. Burada ma aile başında, bugün yarın doğuracak diye bekliyoruz tam 1,5 aydır. Amerika’da hiçbir şey Türkiye’deki gibi değil.. Eğer, çocuğum bari Amerikan vatandaşı olsun, imkanlarından faydalansın, ben her türlü fedakarlığa ve zorluklarına hazırım diyen ebeveynler varsa bilsinler ki öyle canım cicim şekerim nazımıza oynayan doktorlar burada epsınt, taze bitmiş mevsimi değil yani??
Bundan sonraki yazımda Balkafa okuyucularına Amerika’daki doktor ve hastanelerin farkını anlatacağım. Çok detaylı ve okunası anlatacağım. Ben olsam benim bundan sonraki yazımı beklerdim.

Sevgilerimle???

0 Yorum

Bu yazılar ilginizi çekebilir!

Yorum Yaz